BAÞKOMUTANLIÐI KABUL EDÝYORUM |
| Ben, görüþmeler ve tartýþmalarla ortaya çýkan bu görüþleri,
gerektiði kadar gözönünde tutuyor ve inceliyordum. Son görüþü savunanlar,
mantýða dayanan kuvvetli sebepler ileri sürüyorlardý. Samimiyetsiz
isteklerde bulunanlarýn yaygaralarý, baþkomutanlýðý üzerime almamý
içtenlikle teklif edenlerde, derin ve kaygý verici etkiler yapmaya
baþladý. Benim fiilen baþkomutanlýðý üzerime almam, bütün Meclis'te
son çare ve son tedbir olarak görüldü.
Meclis'in bu görüþü çabucak Meclis dýþýnda da yayýldý. Benim ses çýkarmayýþým ve komutayý fiilen üzerime almaya yanaþmayýþým, adeta felâketin kesin ve yakýn olacaðý düþünce ve inancýný yaygýn bir duruma getirdi. Bunu anlar anlamaz derhal kürsüye çýktým. Efendiler, bu anlattýðým durum, 4 Aðustos 1921 günü bir gizli oturumda geçiyordu. Üyelerin bana karþý gösterdikleri yakýnlýk ve güvene teþekkür ettikten sonra, Baþkanlýk makamýna þöyle bir önerge verdim : Türkiye Büyük Millet Meclisi Yüce Baþkanlýðýna Meclisin pek sayýn üyelerinin genel olarak beliren istek ve talepleri üzerine, Baþkomutanlýðý kabul ediyorum. Bu görevi þahsen üzerime almaktan doðacak yararlarý azamÎ çabuklukla elde edebilmek, ordunun maddî ve manevî gücünü en kýsa zamanda artýrýp en yüksek seviyeye çýkarmak, sevk ve idaresini bir kat daha kuvvetlendirmek için, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin sahip olduðu yetkileri, fiilen kullanmak þartýyla üzerime alýyorum. Ömrüm boyunca, millî hâkimiyetin en sadýk bir kulu olduðumu millete bir defa daha gösterebilmek için, bu yetkinin üç ay gibi kýsa bir süreyle sýnýrlandýrýlmasýný ayrýca rica ederim. Türkiye Büyük Millet Meclisi Baþkaný Mustafa Kemal |