|
Efendiler, yine Lozan Konferansý'na temas edeceðim. Konferans 4
Þubat 1923 tarihinde kesildi. Ýki aya yakýn bir süre devaýn eden
görüþmelerin özeti olmak üzere, Ýtilâf Devletleri temsilcileri,
delegeler hey'etimize bir barýþ tasarýsý verdiler. Bu tasarý anlam
ve öz bakýmýndan istiklâlimize zarar veren þartlarý içine alýyor
du. Özellikle, adlî, malî ve iktisadî konularla ilgili maddeleri
çok aðýrdý. Bunun için, bu tasarýyý kesinlikle reddetmek zorundaydýk.
Delegeler heyetimiz, bu tasarýya karþýlýk bir mektup verdi. Bu mektupta
özet olarak þunlar yer alýyordu : Üzerinde anlaþtýðýmýz noktalarý
imza ederek barýþ yapalým. Gerçekten de, Konferans'ta görüþme konusu
olan birçok meseleden bizce kabul edilebilecek durumda olanlarý
vardý. Mektupta : Ýkinci, üçüncü dereceâe olan konularý ayrýca inceleriz.
Ýtilâf Devletleri, bu teklifimizi kabul etmeyecek olurlarsa, tekliflerimiz
hiç yapýlmamýþ sayýlacaktýr da denilmiþtir. Delegeler Hey'eti'mizin
teklifi dikkate alýnmadý. Yalnýz, konferansýn yarýda kesilmesi,
görüþmelerin ertelenmesi gibi gösterildi. Her devletin temsilcileri
memleketlerine döndüðü gibi, bizim Delegeler Hey'eti'miz de geri
geldi. Ben de Batý Anadolu gezisinden dönüyordum.
|